แฟนฉัน

 

ภาวะโหยหาอดีตหรือถวิลหาอดีต(Nostalgia) หรือการกลับไปคำนึงถึงอดีต ความทรงจำ ที่ผ่านไปแล้วและไม่สามารถเกิดขึ้นได้อีก

ภาพยนตร์ เรื่องแฟนฉันที่ออกฉายในปี 2546 ถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางถึงแนวคิดโหยหาอดีต เพราะตัวหนังย้อนกลับพูดถึงสภาพสังคมที่เลยผ่านมาแล้วของชุมชมชนชั้นกลาง สมัยเก่า ที่มีความสนิทชิดเชื้อพึ่งพาอาศัยกัน มีความเป็นอยู่ด้วยแนวคิดพอเพียง และที่สำคัญยังจำลองบรรยากาศที่ีความคลาสสิคของอัตลักษณ์เด็กไทยต่างๆ ผ่านกลุ่มเพื่อน การละเล่น และที่ลืมไม่ได้เลยคือความรักครั้งแรก

และ นี้ทำให้ภาพยนตร์เรื่องแฟนฉันจึงเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงแม้ จะไม่ได้ใช้ดาราดังร่วมแสดงก็ตาม อีกทั้งยังส่งดาราเด็กทั้งหลายมีชื่อเสียง หลายคนเป็นที่รู้จักกันจนปัจจุบัน โดยพ่วงท้ายว่า แฟนฉัน เช่น แจ๊คแฟนฉัน โฟกัสแฟนฉัน ฯลฯ

มีความเป็นไปได้ว่าสิ่งที่ทำให้แฟนฉันประสบความ สำเร็จ คือการเรียกร้องภาวะโหยหาอดีตของชุมชนชนชั้นกลางออกมา และด้วยความมีปัญหากับสังคมปัจจุบัน ที่เป็นผลมาจากภาวะฟองสบู่แตกที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี 2540 และลัทธิบริโภคนิยมหรือทุนนิยมที่กำลังเติบโตอย่างมากในสังคมช่วงนั้น

ดัง นั้นจึงทำให้เห็นว่า แฟนฉัน จึงไม่ใช่แค่ภาพยนตร์ที่แสดงความชั่วครั้งชั่วคราว แต่มันถูกสร้างขึ้นมาที่นำเสนอภาพที่ขาดหายไปแล้วในสังคมไทย

จน เกิดเป็นภาวะการมีอารมณ์ร่วมกับตัวหนังและกระตุ้นอย่างชัดเจนจนกลายเป็นสิ่ง ที่เกิดขึ้นจริงต่อมา ทั้งการทำขนมของเล่นโบราณหรือบ้านเมืองเสมือนเก่า ฯลฯ

แต่ที่มันถูกใจและโดนใจคนทั้งบาง นั่นคือน้อง น้อยหน่า(โฟกัส จีระกุล) ที่เป็นเหมือนตัวแทนความทรงจำวัยเด็กที่แสนหวานของคนทุกคน

และ ต่อให้แฟนคนแรกในวัยเด็กของเรายังแสดงภาพไม่ชัดเจนอยู่ในความทรงจำ แต่ตัวแทนแฟนคนแรกในความทรงจำ – ภาพของน้อยหน่า หรือโฟกัส ในวัยเด็ก ย่อมชัดเจนอยู่ในใจเราเสมอ

 

ประเมินงานเขียนให้หน่อยนะครับ