ลูกไม่ใช่สัตว์เลี้ยง อย่าเลี้ยงพวกเขาเหมือนฝึกสัตว์ รวมถึงการใช้อำนาจเบ็ดเสร็จบงการลูก และการไม่ให้เข้าถึงความบันเทิงใดๆ จะยิ่งนำไปสู่การต่อต้านในสักวันหนึ่ง

เด็กทุกคนมีความน่ารักในตัวเอง มีสัญชาตญาณในแบบเด็ก และมีพัฒนาการตามวัย การปิดกั้น ปิดบังความบันเทิงในสิ่งที่เด็กควรได้รับ และมองลูกเป็นเพียงความปรารถนาในใจพ่อแม่ วางผังชีวิต บงการให้เขาเดินตาม และไม่ให้สิทธิเด็กในการเลือกตัดสินใจใดๆ ย่อมสร้างรอยร้าวให้เขาอย่างแน่นอน

พ่อแม่ในหนังเรื่อง Dogtooth เป็นตัวอย่างที่ดี ในการนำเสนอภาพปัญหาการเลี้ยงลูกแบบเผด็จการเบ็ดเสร็จ เลี้ยงลูก 3 คน โดยล้างสมองว่าโลกภายนอกเต็มไปด้วยสิ่งชั่วร้าย จึงต้องปิดกั้นพวกเขาไว้ในบ้าน และยังพยายามเปลี่ยนคำต่างๆ ที่โหดร้ายให้ดูซอฟท์ลง จนโลกของเด็กถูกบิดเบือนจากความเป็นจริง พวกเขาถูกเลี้ยงอย่างนักโทษ หรือสัตว์เลี้ยงในคอก ได้เรียนรู้แค่ในสิ่งที่พ่อแม่อยากให้รู้เพียงเท่านั้น

วิธีการเลี้ยงลูกแบบเผด็จการนั้น เมื่อตอนเด็กๆ อาจจะประสบความสำเร็จไปด้วยดี ลูกเป็นแบบที่พ่อแม่อยากให้เป็น แต่เมื่อพวกเขาเติบโต เริ่มมีสังคมภายนอกให้เปรียบเทียบ เริ่มเรียนรู้ความเป็นตัวเองที่แตกต่างจากข้อมูลที่พ่อแม่ป้อนให้ จนนำไปสู่การตั้งคำถาม การค้นหาตัวตนของตัวเอง ค้นหาความชอบ ซึ่งอาจขัดแย้งกับสิ่งที่พ่อแม่เคยวางไว้ให้ทั้งหมด เมื่อถึงวันนั้นพ่อแม่ของเขาก็อาจเป็นแค่มารร้ายซาตานที่ทำให้พวกเขาไม่สามารถเจริญเติบโตในแบบที่ตัวเองอยากเป็นได้

ดังนั้นพ่อแม่ควรตระหนักรู้ว่า “ลูก” ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของพ่อแม่ แต่ลูกก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ไม่ต่างจากพ่อแม่ ลูกไม่ใช่ที่รองรับระบายอารมณ์ปรารถนาที่เคยขาดของพ่อแม่ ลูกไม่ใช่ทาสที่ต้องทำตามคำสั่งไปซะทุกเรื่องอย่างไม่สมยอม ลูกไม่ใช่การเอาคืนสิ่งที่พ่อแม่เคยทำกับเราไว้เช่น พ่อแม่เคยไม่ให้เล่นเกมตอนเด็ก ก็ต้องมาเอาคืนจากลูกตัวเองบ้าง

แต่ลูกคือ มนุษย์อีกคนหนึ่ง ที่เราควรดูแลเอาใจใส่เพื่อช่วยส่งเสริมค้นหาตัวตนลูก เพื่อทำให้เขามีความสุขกับสิ่งที่เขาเป็นมากที่สุด

อย่างไรก็ตามการเลี้ยงลูกแบบเผด็จการนั้น ไม่ได้สะท้อนแค่ตัวพ่อแม่เท่านั้น แต่ยังสะท้อนสังคมในโลกที่พ่อแม่เติบโตมา โลกที่เต็มไปด้วยความขู่เข็นบังคับ แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น และโลกที่ผู้ใหญ่มองว่าเด็ก คือ คนไร้ความสามารถ และคิดไม่เป็น ต้องถูกบงการ ใช้อำนาจ และไม่ให้สิทธิในการคิดต่าง หรือพูดถึงความปรารถนาในใจของตัวเองเท่าไหร่ และมองว่าวิธีการของตัวเองถูกต้องที่สุด จนหยียดหรือย่ำยี ความเห็นต่างของคนอื่นให้จมดิน เพื่อเชิดชู วิธีการของตัวเองว่าดีงามที่สุด

ความน่ากลัวของวิธีการเลี้ยงลูกแบบเผด็จการจึงเป็นความน่ากลัวของสังคมภายนอก ที่ยังเชื่อในระบบอำนาจ ระบบลงโทษ มากกว่าการเคารพนับถือ การส่งเสริม ซึ่งกันและกันในฐานะมนุษย์ จนทำให้พ่อแม่รับใช้ระบบเหล่านี้เข้าไปใช้กับวิธีการเลี้ยงลูกของตัวเอง โดยคิดว่ามันดี และไม่ต้องถูกตรวจสอบตั้งคำถามใดๆ จนลูกของตัวเองก็ไม่ต่างจากสัตว์เลี้ยง หรือทาสดีๆ นี่เอง

 

สนับสนุนงานเขียนและเว็บไซต์

ประเมินงานเขียนให้หน่อยนะครับ