ภาพยนตร์ We Bought A Zoo นั้นดัดแปลงจากหนังสือที่เกิดขึ้นจริงของเบนจามิน ลี ซึ่งถูกวางขายในปี 2008 ก่อนที่ผู้กำกับมากฝีมืออย่าง Cameron Crowe (JerryMaguire,Vanilla Sky )จะเข้ามาสร้างเรื่องราวให้เกิดขึ้นจริงๆในโลกของภาพยนตร์

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเบนจามิน ลี (แมต เดมอน) นักหนังสือพิมพ์ต้องเจอจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญที่สุดในชีวิต เมื่อภรรยาสุดที่รักของเขาได้เสียชีวิตลงทำให้เขาต้องรับหน้าที่หนักอึ้งและใหญ่หลวงทั้งการรักษาเยียวยาจิตใจตัวเองและลูกๆอีก 2 คน ทั้ง ดีแลน (Colin Ford)ลูกชายวัยทีนเอจ และ โรซี่ (Maggie Elizabeth Jones) ลูกสาววัยกระจ้อยที่แสนน่ารัก

การผจญภัยครั้งใหม่ของครอบครัวนี้จึงได้เกิดขึ้นโดยพวกเขาตัดสินใจทิ้งอดีตต่างๆและเริ่มนับหนึ่งอีกครั้งกับการหาซื้อบ้านนอกเมืองหลังใหม่ ที่พิเศษกว่านั้นบ้านหลังที่เขาซื้อนั้นดันเป็นสวนสัตว์อีกซะด้วย ทำให้เขาจึงเขาจึงแปรสภาพเป็นเจ้าของสวนสัตว์โดยไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว

แม้ภาพยนตร์จะเริ่มต้นด้วยการเปิดตัวละครด้วยพล็อตเรื่องหดหู่รันทดใจแต่ผู้กำกับไม่ได้ขยี้ประเด็นเค้นน้ำตาผู้ชมให้รู้สึกถึงความเศร้าเป็นแนวทางหลักแต่กลับเรียกเสียงหัวเราะ(อมยิ้ม)ด้วยสไตล์คอมเมดี้ เข้ามาโดยเฉพาะการอยู่กับสิงสาราสัตว์การจัดการฟื้นฟูสวนสัตว์และการดำเนินกิจการของสวนสัตว์ด้วยทีมงานที่มีอย่างจำกัดจำเขี่ยรวมถึงการจัดการชีวิตของตนเองและครอบครัวจึงเสมือนการทิ้งความเศร้าสร้อยจากการสูญเสียและเปิดใจยิ้มรับกับประสบการณ์ครั้งใหม่ๆ

 

สิ่งหนึ่งที่เป็นจุดเด่นของWe Bought A Zoo นั้นคือการดีไซน์ตัวละครแต่ละคนออกมาได้อย่างน่าสนใจ และมีมิติพิเศษที่ทำให้ให้ผู้ชมมีอารมณ์ร่วมไปกับตัวละคร โดยเฉพาะตัวละครหลัก อย่าง แมต เดมอนที่รับบทหนักอึ้งในการแบกรับภาระของภาพยนตร์ทั้งเรื่องไว้ที่เขาเพียงผู้เดียวเป็นสำคัญการแสดงของเขานั้นเป็นสิ่งพิเศษที่ทำให้ We Bought A Zoo ยกระดับขึ้นมามากโขเลยทีเดียว ทั้งการแสดงความเป็นพ่อ การแสดงตลกท่าทางหรือการบีบค้นอารมณ์ผู้ชมด้วยซีนอารมณ์ที่อาจทำให้ผู้ชมอาจน้ำตาแตกอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

ส่วนการดำเนินเรื่องของ We Bought A Zoo นั้นแม้จะเดินตามสูตรของการดำเนินเรื่องตามแบบฉบับทฤษฎีสไตล์ฮอลลีวู้ดตรงเป๊ะไม่มีทิศทางใหม่ๆอะไรให้น่าจดจำในระดับผ่านพ้นข้ามกาลเวลาได้เป็น สิบๆ ปีแต่ด้วยการออกแบบดีไซน์การแสดงของตัวละคร การถ่ายทอดสื่อสารตรงตัวกับผู้ชมทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความสามารถผูกมัดอารมณ์ให้ผู้ชมให้คล้อยตามไปตลอดระยะเวลา 124 นาที ด้วยอารมณ์กลมกล่อมที่เรียกว่า ฟีล กู๊ด นั่นเอง

มีความบังเอิญเหลือเกินว่าเรื่อง We Bought A Zoo นั้นมีความละม้ายคล้ายคลึง กับ TheDescendants ความคล้ายกันนั่นเกิดขึ้นตั้งแต่ระดับพล็อตเรื่องจากการต้องสูญเสียคนรักไปของหัวหน้าครอบครัว และแม่ของลูกๆไปการใช้พื้นหลังของฮาวายกับสวนสัตว์และการให้แก่นคิดในเรื่องการก้ามข้ามผ่านพ้นของครอบครัวทั้งสอง อีกทั้งภาพยนตร์ทั้งสองเน้นมิติของหัวหน้าครอบครัวเป็นสำคัญในการจัดการกับชีวิตของตนเองและลูกๆถึงแม้ว่าเรื่อง The Descendants จะมีชั้นเชิงในการนำเสนอมากกว่าก็ตามแต่หากพูดถึงความน่ารักของครอบครัวแล้ว We Bought A Zoo กินขาดอย่างแน่นอน

ดังนั้นถ้าให้กล่าวอย่างสั้นกระชับแล้วนั้นภาพยนตร์เรื่องนี้มีความน่าสนใจ ในระดับน่าพอใจสำหรับผู้ชมที่จะผ่อนคลายและมีความสุขในการติดตามครอบครัวหนึ่งในการก้ามพ้นผ่านสิ่งเลวร้ายจากการสูญเสียคนรักและเริ่มต้นใหม่จากการทุ่มเทให้กับสิ่งมหัศจรรย์ที่เรียกว่าสวนสัตว์

แม้เรื่องนี้อาจจะไม่ใช่ภาพยนตร์ที่น่าจดจำในระดับมาสเตอร์พีซในใจของผู้ชมและไม่ใช่มาสเตอร์พีซของผู้กำกับ Cameron Crowe แต่มันจะทำให้ผู้ชมเกิดข้อคิดและความรู้สึกดีๆ ทันทีที่ภาพยนตร์จบลง

และบางทีการมองอดีตเป็นสิ่งปวดร้าวน่ารำคาญใจอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีนักแต่หากเปลี่ยนมุมมองให้อดีตมีความหมายและคุณค่าแห่งความทรงจำ เพื่อเป็นแหล่งบันดาลใจในการดำเนินชีวิตในหนทางข้างหน้านั้นอาจมีความหมายยิ่งต่อชีวิตของเรา ของคนใกล้ตัว และต่อคนในสังคม

“เพราะถึงอย่างไรนั้น สิ่งดีๆในชีวิตของเราก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไป แม้มันจะจากเราไปแล้วในระดับรูปธรรมก็ตามที แต่ในระดับนามธรรมนั้นมันยังคงวนเวียนเต็มเปี่ยมในจิตใจของเราอยู่ที่เราจะกล้าดึงออกมาใช้เมื่อไหร่กัน ก็เท่านั้นเอง”

คะแนน 7.5/10
เกรด B+

 

ประเมินงานเขียนให้หน่อยนะครับ