ตัวละคร โจแอล ทำให้เราเรียนรู้ได้ว่า ในช่วงเวลายากลำบากในการลืมใครสักคน อาจเป็นช่วงเวลาเลวร้าย ภาพความทรงจำที่เราต่างมี เคยต่อเติมร่วมกับใครสักคนมันชัด ไม่หายไปไหน

การใช้เครื่องความทรงจำลบมันไปเสียดื้อๆ ก็น่าจะเป็นเรื่องดี ที่เราจะลืมคนนั้นไปชั่วชีวิต

แต่ในความจริงกลับพบว่า การลบใครออกไปนั้น เป็นได้เพียงระดับจิตสำนึกเท่านั้น

ทำไมจิตใต้สำนึกของเราจึงไม่ยอมลบใครสักคนออกไปเสียที ในเมื่อใครคนนั้นหมดรักเราไปแล้ว

ใช่! ในระดับจิตสำนึกเราอาจต้องการลบเธอคนนั้นออกไป เพราะเราไม่อาจกลับมารักกันได้อีก

แต่หารู้ไม่ว่าสำหรับจิตใต้สำนึกแล้ว เราไม่อาจหลอกหลอนความจริงได้ว่า

ความทรงจำที่เรามีกัน มันงดงามและร้องดังอยู่ในใจ ช่วงเวลาความสุขร่วมกัน คือช่วงเวลาวิเศษที่มีค่าอยู่ใจเรา

ต่อให้วันนี้เธอจะไม่ได้รักเราแล้ว แต่เราก็ไม่อาจฝืความจริงได้ว่า ตอนนี้เราไม่ได้รักเธอ

การลบเธอออกไปเสียดื้อๆ ด้วยเครื่องลบความทรงจำ จึงไม่อาจทำลายเศษเสี้ยวความทรงจำ ความรู้สึกที่มีเธออยู่ได้เสียหมด
เราอาจต้องยอมรับและเผชิญหน้ากับความจริงว่า ต่อให้วันนี้ เธอจะไม่ได้รักเรา แต่การลบเธอออกไปจากจิตใจ ก็เป็นเรื่องยากเกินไป

เพราะครั้งหนึ่งที่เราเคยรักกันก็งดงามเกินจะลบเธอทิ้งออกจากใจได้จริงๆ

ประเมินงานเขียนให้หน่อยนะครับ