Little Forest: Summer/Autumn

ในที่สุดก็ได้ดูแล้ว ดูเพราะน้องไอคนเดียว

– หนังมันโรแมนติกพาฝันมาก ดูไปเคลิบเคลิ้มมาก ทั้งจังหวะของหนัง เข้าใจว่าต้องการให้ดูธรรมชาติที่สุด เพื่อให้รู้สึกว่าเวลาในชนบทกับในเมืองมันต่างกัน หนังเน้นย้ำช่วงเวลาการใช้ชีวิตในชนบทที่มันไม่สามารถคิดเร็วทำเร็วได้ ต้องค่อยๆใช้เวลาไป ซึ่งมันสอดคล้องกับการทำอาหารที่ต้องค่อยปราณีตบรรจง แล้วหนังมันก็เลือกแต่อะไรที่มันดูดี พาฝัน งดงาม มันถูกทำให้โรแมนติก เราจึงไม่ได้เห็นอะไรที่เละๆเทะๆ หรือทำ ไม่สำเร็จ เครียดกังวล จากน้องไอเลย น้องไอนี่คือแบบทำสำเร็จสวยงาม เหมือนเป็นโลกที่ทำอะไรก็สำเร็จไปซะทุกอย่าง จะมีตอนที่น้องไอทำไม่สำเร็จก็จะผูกโยงกับแนวคิดของหนังว่า ต้องใช้ใจทำอะไรแบบนี้ ระหว่างดู เราจึงลืมกฎเกณฑ์อะไรทั้งหมด เพื่อจับจ้องโลกพาฝันตรงหน้าแบบงดงามมาก

– การที่หนังเลือกน้องไอมาเล่น แล้วอากัปกริยาของน้องไอ ความเป็นธรรมชาติ หรือการทำอารหารที่จับเม็ดเหงื่อ แต่มันไม่ได้รู้สึกว่าน่ารังเกียจ แต่กลับยิ่งดูมีเสน่ห์ จนรู้สึกว่า นอกจากอาหารน้องไอทำ หรือชนบท ที่น้องไอเข้าไปอยู่ ที่ถูกถ่ายออกมาเพื่อสนองภาพในอุดมคติของคนที่อยากมีชีวิตแบบนี้บ้าง ซึ่งแน่นอนเกินครึ่งของคนที่ดูปรารถนาแต่ทำไม่ได้ หรือไปใช้ชีวิตแบบนี้ได้ แต่ก็รู้สึกว่าชีวิตแบบนั้นมันก็ไม่ได้ง่ายเหมือนที่น้องไอทำ ดังนั้นการสนองภาพการทำอาหารให้คนดู โดยที่น้องไอก็เป็นภาพที่ถูกถ่ายอีกทอดหนึ่ง ซึ่งต่างจากหนังอาหารที่อาหารกับตัวละครจะใช้การถ่ายเพือให้ความรู้สึกต่าง กัน แต่ใน Little Forest ต้องพูดกันตรงๆ ว่า น้องไอ ก็เป็นวัตถุในการสนองไม่ต่างจากอาหารที่เราเห็น หลายครั้งอาหารกับน้องไอจะอยู่เคียงคู่เทียบกันแบบชอตต่อชอต น้องไอเป็นสิ่งที่ต้องถ่ายเพื่อทำให้เรารู้สึกไม่ต่างจากอาหาร ดังนั้นไม่แปลกที่ใครที่ดูจะรู้สึกหลงรัก ไอ อาชิโมโตะ เหมือนที่เรารู้สึกดีกับอาหาร กับชีวิตชนบทที่สวยงาม น้องไอจึงสอดคล้องกับภาวะโรแมนติกที่หนังตั้งใจสนองให้กับคนดู

– อย่างไรก็ตาม Little Forest + Silver Spoon ที่เพิ่งดูไป หนังทั้งสองเรื่องพูดถึงคนเมืองที่ได้ไปใช้ชีวิตในชนบทห่างไกล ด้วยลีลาท่าทางของโลกชนบมที่งดงาม แต่หนังทั้งสองเรื่อง ก็ได้สะท้อนให้เห็นถึงจิตวิญญาณของคนญี่ปุ่นที่หลงรักอะไรก็จะทำอย่างจัด เต็ม แม้ว่าสายตาของตัวละครเอกจะเป็นคนเมือง แต่ก็เป็นคนเมืองที่ดื่มด่ำซำซ่านเข้าไปกับสิ่งที่ตัวเองกำลังทำและกำลัง อยู่ ซึ่งสุดท้ายมันก็ทำให้เห็นถึงความเข้าใจการเข้าถึงการใช้ชีวิตชนบทแบบจริงๆ แม้ว่าจะเป็นภาพที่ปรากฎมันจะโรแมนติกพาฝัน แต่มันก็มีแก่นบางอย่างที่ทำให้รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่าง หรือบางพื้นที่นั้น แค่ปรารถนาไม่พอ แต่ต้องใส่ใจให้มันไปด้วย

 

ประเมินงานเขียนให้หน่อยนะครับ