Things to Come ( 2016)

ตอนเราดูเรื่อง Things to come สิ่งที่รู้สึกอึดอัดใจไปกับนาตาลี ครูปรัชญา ผู้เคยมีอุดมการณ์แกร่งกล้ามากๆ

หลักๆเลยคือ เมื่อเธอยิ่งมีอายุมากขึ้น ต่อให้เธอยังเป็นปัญญาชนสอนลูกศิษย์ให้ตั้งคำถามต่อโลกและสังคมอย่างเข้มแข็ง แต่ตัวเธอเองกลับแทบไม่ได้ใช้อุดมการณ์เหล่านั้นเพื่อนำไปปฎิบัติอีกแล้ว

เธอต้องเป็นแม่ของลูก เธอต้องเป็นเมีย และเธอยังต้องเลี้ยงแม่ที่เป็นโรคซึมเศร้าของเธอ

อดีตที่เธอเคยเป็นนักต่อสู้ทางอุมดมการณ์ก็เปลี่ยนแปลงไป เพราะในช่วงเวลาปัจจุบัน สถานะผู้หญิงของเธอไม่ได้เกื้อหนุนให้เธอต่อสู้โดยไม่ได้คิดถึงคนรอบตัวของเธอ

เธอเริ่มมองว่าการประท้วงของนักเรียนในโรงเรียนเป็นเรื่องน่ารำคาญ อาจเพราะเธอเคยผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาแล้ว

งานเขียนปรัชญาของเธอถูกแก้ไขเพื่อต้องสอดรับให้เข้ากับตลาดแม้จสีสันจะน่าเกลียดก็ตาม

ฟาเบียนลูกศิษย์ของเธอผู้ตกผลึกความคิดจากนาตาลีจนก่อตั้งกลุ่มอนาธิปไตยของตัวเองและไปใช้ชีวิตตามชนบทเพื่อต่อต้านแนวคิดของชนชั้นกลางก็เป็นสิ่งที่เธอมองว่าสุดโต่งจนเกินไป

เธอกลายเป็นปัญญาชนที่เมื่อแก่ตัวขึ้นก็อยู่ในพื้นที่ปลอดภัย ไม่ต้องการเรียกร้องเปลี่ยนแปลงอะไรอีกต่อไป

แต่ชีวิตพื้นที่ปลอดภัย ในแบบค่านิยมชนชั้นกลาง ของเธอกลับถูกกระชากลงเหวทันที

เริ่มต้นจากสามีเธอนอกใจและกำลังจะหย่า แม่ของเธออาการหนักลงทุกวัน มีหลายสิ่งประดังเข้ามาจนทำให้คิดถึงชะตากรรมของเธอว่า

…สุดท้ายแล้วไม่มีชีวิตแบบไหนที่ดีที่สุด จนกลายเป็นความปวดร้าว

บางครั้งอุดมการณ์แนวคิดของเรา กับสิ่งที่เราต้องเลือกใช้ชีวิตมันก็ไม่ได้ตรงกันซะทีเดียว แต่เธอมีสิทธิ์เลือกมากแค่ไหนกันเชียว ?

ประเมินงานเขียนให้หน่อยนะครับ