ภาพยนตร์เบาสมอง ที่นำทัพโดย จอร์ช โควัช (เบน สติลเลอร์) ลูกจ้างของตึก “Tower” ตึกหรูที่ไว้สำหรับคนรวยเช่าและสังสรรค์ ซึ่งหนังตีแผ่กลุ่มลูกจ้างต่างๆ ที่ต้องทำงานหนัก นอนดึก ตื่นเช้า เป็นประจำทุกๆวัน

แต่แล้วความซวยก็มาเยือนกลุ่มลูกจ้างเมื่อนักธุรกิจหุ้นผู้มั่งมี อาร์เธอร์ ชอว์ ซึ่งอาศัยที่ตึกนี้ถูกจับเพราะจงใจปั่นหุ้น ทำให้กองทุนบำนาญที่ลูกจ้างทุกคนหวังจะเป็นเงินเก็บไว้กินยามแก่ต้องถูกยึดไป นั่นทำให้พวกเขาต้องหาทางกอบกู้เงินของพวกเขาคืน

หนังเปิดประเด็นได้น่าสนใจในเรื่องปมขัดแย้งของกลุ่มลูกจ้าง ที่ต้องทำงานอย่างหนักมาตลอดทั้งชีวิต หนังเล่นประเด็นของชายแก่ เลสเตอร์ ที่ต้องทำหน้าที่เปิดประตูให้แขกมาทั้งชีวิตได้อย่างน่าสนใจ

ซึ่งแต่ละคนก็มีเหตุผลของตัวเอง และมันทำให้เป็นเหตุผลที่ทุกคนจะช่วยกันกอบกู้เงินของพวกเขากลับคืนมา

การดำเนินเรื่องก็ไหลลื่นไม่ติดขัด ผู้ชมดูตามไปได้เรื่อยๆ เพลินๆ มีใส่มุขตลกโดยไม่ยัดเยียดผู้ชมอยู่ตลอดเวลา แม้ในบางช่วงบางจังหวะขณะเข้าสู่เหตุการณ์ปล้นจะดูอืดๆ ไปบ้าง แต่โดยภาพรวมแล้วเป็นหนังที่ไม่ขี้ริ้วชี้เหร่จนเกินไป

บวกทั้งการเล่นประเด็นกลุ่มมนุษย์เงินเดือน ทำให้หนังเรื่องนี้เป็นปากเสียงแทนกลุ่มคนเหล่านี้ได้อย่างดี ถึงแม้ว่างานของพวกเขาอาจจะง่ายและพร้อมที่จะหาคนมาแทนพวกเขาได้อยู่เสมอ

แต่หากว่ากลุ่มผู้มีอำนาจและมีสตางค์คิดเล่นไม่ซื่อกับพวกเขา พวกเขาก็พร้อมจะลุกฮือและต่อกรเพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของพวกเขาคืนมา

หนังง่ายๆ เพลินๆ ดูแล้วยิ้ม เหมาะกับสถานการณ์ตอนนี้

คะแนน 7/10
เกรด B

ประเมินงานเขียนให้หน่อยนะครับ